गीतपंचक : डॉ.श्रीकृष्ण राऊत

१.अनाथांचा नाथ

अनाथांचा नाथ । नाथ महादेव ।

ठेवू भक्तिभाव । पायी त्यांच्या ॥धृ ॥

लेकराला माय । धरिते पोटाशी ।

करी माया तैशी । बाप माझा ॥१॥

नर असो नारी । सान असो थोर ।

सारखी नजर । करूणेची ॥२॥

बोलणे सहज । वागणे सहज ।

जगणे सहज । केले आम्हा ॥३॥

अगा कृपावंता । अगा मायबापा ।

चुकविल्या खेपा । चौर्‍यांशीच्या ॥४॥

गायक : सुरेश वाडकऱ

***

२.घेतात दुःखितांचा

घेतात दुःखितांचा कैवार नाथबाबा;

देतात दुर्बलांना आधार नाथबाबा़ ॥धृ॥

नाकारले जगाने आहे सदैव ज्यांना;

करतात त्या जिवांचा उद्धार नाथबाबा़ ॥१॥

ज्यांच्या पिढ्यापिढ्यांनी सूर्यास पाहिले ना;

करतात दूर त्यांचा अंधार नाथबाबा़ ॥२॥

आकार देत गेले मातीस आमच्या जे;

आयुष्य घडविणारे कुंभार नाथबाबा़ ॥३॥

आनंद वाटताना जनताजनार्दनाला;

अवघा करा सुखाचा संसार नाथबाबा़ ॥४॥

गायक : सुरेश वाडकऱ

***

३.कृष्णसख्याची झाली बाधा

कृष्णसख्याची झाली बाधा;

नाथ माउली झाली राधा़ ॥धृ॥

कंकण-कुंकू लेणे ल्याले;

अलंकार ते गळा घातले;

प्रियतमेचे रूप घेतले;

हरी हरी जप चाले साधा, हो साधा

नाथ माउली झाली राधा़ ॥१॥

परब्रह्माची प्रतिमा चित्ती;

चिंतन चाले दिवसा-राती;

जीवलगाशी जडली प्रीती;

काय म्हणावे असल्या नादा, हो नादा

नाथ माउली झाली राधा़ ॥२॥

जीवाशिवाचे नाते जुळले;

पक्वफलासम मीपण गळले;

नावालाही द्वैत न उरले;

कोण कृष्ण अन्‌ कुठली राधा, हो राधा

नाथ माउली झाली राधा़ ॥३॥

गायक : उत्तरा केळकऱ

***

४.नव्या युगाचे नव्या जगाचे

नव्या युगाचे नव्या जगाचे नित्य ठेविले भान

नाथ हा झाला संत महान ॥धृ॥

नाही गंडा, नाही दोरा,

ना अंगारा, ना धुपारा;

भोंदूपणाला नाही थारा;

सोंग-ढोंग ते दूर सारण्या

करी जीवाचे रान ॥१॥

साधी सोपी वचने ओठी,

अध्यात्माच्या करिती गोठी,

जणू घेतली हाती पाटी;

कसे करावे जगणे सुंदर

हेच शिकविले ज्ञान ॥२॥

नाथांच्या स्पर्शाने झाली,

कडुनिंबाची गोड सावली,

भवतापाची हरे काहिली;

वार्‍यासोबत देशोदेशी

पोचविते गुणगान ॥३॥

गायक : सुरेश वाडकर, उत्तरा केळकऱ

***

५.शांती शांती शोधत फिरतो

शांती शांती शोधत फिरतो का तू दारोदारी;

सदा खुले हे शांतिमंदिर पहा तुझ्या शेजारी ॥धृ॥

आपुलकीचा ना ओलावा, प्रेम कोरडे झाले;

झरा आटला जिव्हाळ्याचा, काय दिवस हे आले;

मैत्र जिवाचे उरले नाही स्वार्थाच्या बाजारी ॥१॥

माणूस झाला येथे आता माणूसकीचा प्यासा;

चहू दिशांनी ऐकू येते सैतानाची भाषा ;

आज मनाच्या देव्हार्‍यातून झाला देव फरारी ॥२॥

शोध सुखाचा घेता घेता दुःखे पदरी आली;

नाव मनाची गोते खाता-खाता त्यात बुडाली;

सद्गुरूवाचून भल्यामाणसा लावी कोण किनारी ॥३॥

गायक व संगीतकार : कुंदन भालेराव

***